Onvermijdelijk
Sommige dingen zijn onvermijdelijk. Je hoopt dat die dag nooit komt. Vandaag was het toch zo ver. Ik zag hem kijken. Een blik van herkenning. Zonder hem aan te kijken loop ik door naar de ingang van de supermarkt. Terwijl ik een praatje maak met de verkoper van de straatkrant, kijk ik voorzichtig of die ander ook naar mij kijkt. In mijn hoofd de vraag ‘heb ik iets van je aan ofzo?’
Nadat ik afgerekend heb, loop ik naar buiten. Ik stap op m’n fiets. Hij rijdt net weg, moet dezelfde kant op als ik. Als ik hem inhaal, kijk ik op zij en zeg: “Mooie jas!”
Later.. Ken je dat? Je hebt een nieuwe jas nodig (of een ander kledingstuk..) en komt een mooi exemplaar tegen. Het probleem is alleen dat er veel meer van hangen. Je vraagt je af of je die jas wel moet kopen, je wilt geen jas waar de rest van je stad ook in loopt. Het overkomt me zelden dat ik iemand tegen kom met dezelfde kleren als ik, maar van het weekend zag ik toch iemand met dezelfde jas.
Geen reacties
Laat je horen!
