Fout bezig

Wat heb ik er een foute gedachte op na gehouden! Ik dacht: als ik aan goede doelen geef, dan geef ik aan organisaties die zich inzetten voor de Nederlandse jongeren. Anderen geven wel aan de slachtoffers van de tsunami, van de honger in Darfur, van de strijd in Congo. Ik geef aan de minder zichtbare organisaties en onbekende goede doelen, voor de rest van de wereld heb ik geen verantwoordelijkheid.

Vanavond was ik in Almere bij iemand van de organisatie Young Focus. Zij zetten zich in voor scholing van kinderen en jongeren die wonen en werken op/bij de vuilnisbelt van Manilla. De foto’s die hij liet zien en de dingen die hij er bij vertelde, openden mijn ogen. Als Jezus zegt: “heb je naaste lief als jezelf”, dan gaat het over een jongen van een jaar of drie, vier die gewoon niet meer kan lachen. Dan gaat het over baby’s die tussen het vuilnis geboren worden, over kinderen die bij hun werk onder de bulldozer komen, over jongens en meisjes die 2 euro verdienen met vuilnis scheiden.

Er leven alleen in Manilla al 30.000 mensen op zo’n mens onwaardige manier. Wat anderen geven, is dan nooit genoeg.

Geplaatst op 11-01-2006 om 23:43

Rubriek: Levenshouding

Geen reacties

Laat je horen!

Verplicht

Verplicht (wordt niet getoond)